NORMY OCHRONY

Odzież chroniąca przed chemikaliami
	EN14126	Odzież chroniąca przed czynnikami infekcyjnymi Norma określa wymagania oraz metody badań dla odzieży ochronnej wielokrotnego i ograniczonego użytku, zapewniającej ochronę przed czynnikami infekcyjnymi. W połączeniu z normami dotyczącymi odzieży ochronnej zabezpieczającej przed produktami chemicznymi, litera B jest umieszczana za typem odzieży. Np. TYP 6-B / TYP 5-B / TYP 4-B / TYP 3-B.
	EN13034 TYP 6	Odzież chroniąca przed ciekłymi chemikaliami Wymagania odnoszące się do odzieży chroniącej przed ciekłymi chemikaliami, która zapewnia ograniczoną ochronę przed ciekłymi produktami chemicznymi (środki ochrony typu 6), w tym do artykułów odzieżowych chroniących jedynie niektóre części ciała (typ PB (6)). Norma określa minimalne wymagania odnoszące się do odzieży chroniącej przed chemikaliami, krótkiego bądź wielokrotnego użytkowania, zapewniającej ograniczoną ochronę. Odzież krótkiego użytkowania chroniąca przed chemikaliami jest zaprojektowana w taki sposób, aby mogła być używana w przypadku prawdopodobnego narażenia na lekkie rozpylania, na aerozole ciekłe lub o niskim ciśnieniu, na lekkie rozpryski, przy których nie jest potrzebna całkowita osłona przed przenikaniem cieczy.
	EN13982-1 TYP 5	Odzież chroniąca przed oddziaływaniem cząstek stałych Wymagania szczegółowe dla odzieży chroniącej przed produktami chemicznymi, pozwalającej na ochronę całego przed cząstkami stałymi przenoszonymi przez powietrze. Norma ta określa minimalne wymagania dla odzieży chroniącej przed chemikaliami, odpornej na wnikanie cząstek stałych, zwieszonych w powietrzu. Odzież chroniąca całe ciało, to znaczy korpus, ręce i nogi, w postaci jedno lub dwuczęściowego kombinezonu, z kapturem lub bez, z osłoną twarzy lub bez, z ochroną nóg lub bez.
	EN14605 TYP 4 TYP3	Odzież chroniąca przed ciekłymi chemikaliami Wymagania odnoszące się do odzieży chroniącej przed ciekłymi chemikaliami, z połączeniami nieprzepuszczającymi cieczy w postaci płynnej (typ 3) lub rozpylonej (typ 4), w tym do wyborów odzieżowych zapewniających tylko częściową ochronę ciała (typy PB (3)i PB (4). Norma ta określa minimalne wymagania w odniesieniu do następujących typów odzieży, krótkiego lub wielokrotnego użytkowania, chroniącej przed chemikaliami: odzież chroniąca ciało, wyposażona w połączenia nieprzepuszczające cieczy (typ 3: odzież szczelna na ciecz w postaci płynnej), odzież chroniąca całe ciało wyposażona w połączenia nieprzepuszczające cieczy w postaci rozpylonej  ( typ 4: odzież szczelna na ciecz w postaci rozpylonej). NORMA TYP OCHRONA CHEMICZNA EN13034 6 Przed rozpryskami EN13982-1 5 Przed pyłami (azbest) EN14605 4 Przed rozpyloną cieczą EN14605 3 Przed płynną cieczą   BADANIA Parametry ogólne Badania i parametry właściwe Poziom ochrony 1a 1b 1c 2 3a 4a 5 6a Wymagania w odniesieniu do parametrów dla kompletnej odzieży Ciśnienie wewnętrzne x x x - - - - - Przeciek do wewnątrz - x x x - - - - Przesiąkanie strumienia cieczy - - - - x - - - Przesiąkanie rozpylonej cieczy - - - - x x - - Ochrona przed cząstkami stałymi - - - - - - x - Przesiąkanie rozpylonej cieczy - - - - - - - x Wymagania w odniesieniu do parametrów dla materiałów wchodzących w skład odzieży Ścieranie/rozdzieranie/ przekłucie/szwy x x x x x x x x Odporność na rozciąganie x x x x x x - x Odporność na zapalenie się x x x x x x x x Odporność na pękanie przez zginanie x x x x x x x - Odporność na pękanie przez zginanie do -30°C x x x x x x - - Odporność na przenikanie x x x x x x - - Odporność na przesiąkanie cieczy - - - - - - - x Nieprzepuszczalność cieczy (hydrofobowość) - - - - - - - x a - Dla środków ochronnych osłaniających tylko niektóre części ciała(korpus, ręce, nogi), niezbędne są jedynie wymagania szczegółowe dla materiałów wchodzących w skład odzieży (typ 6, 4 i 3). b - Do zastosowania w przypadku kombinezonów, których maski chroniące drogi oddechowe nie są połączone na sztywno i dają się demontować.

Odzież chroniąca przed czynnikami termicznymi
TASOUB	EN11611 A1 Klasa 2	Odzież ochronna dla spawaczy i osób wykonujących zawody pokrewne Norma ta określa wymagania szczegółowe dla odzieży ochronnej stosowanej przez osoby zatrudnione przy spawaniu i czynnościach podobnego typu i podobnym poziomie ryzyka. Ten typ odzieży przeznaczony jest do ochrony użytkownika przed odpryskami stopionego metalu, oparzeniem podczas krótkotrwałego kontaktu z płomieniem, promieniowaniem cieplnym oraz promieniowaniem ultrafioletowym. Odzież przeznaczona jest do noszenia w temperaturze otoczenia w sposób ciągły przez 8 godzin.   Klasa 1 – ochrona przed niewielkimi zagrożeniami w czasie pracy z użyciem technik spawalniczych i w sytuacjach, w trakcie których powstają niewielkie ilości rozprysków i wydziela się niskie promieniowanie cieplne. Klasa 2 - ochrona przed większymi zagrożeniami w czasie pracy z użyciem technik spawalniczych i w sytuacjach, w trakcie których powstają większe ilości rozprysków i wydziela się większe promieniowanie cieplne.
MAICO	EN14116 3/50l/75   Wskaźnik: 1/2 lub 3 Nb: liczba prań I: pranie przemysłowe TO: temp. czyszczenia	Odzież chroniąca przed gorącem i płomieniem Norma ta określa minimalne wymagania dotyczące właściwości ograniczonego rozprzestrzenienia płomienia dla materiałów i ich układów stosowanych do odzieży ochronnej. Materiały o ograniczonym rozprzestrzenieniu płomienia i ich układy używane są do produkcji odzieży ochronnej mającej na celu redukcję zagrożenia zapalenia się odzieży oraz związanego z tym niebezpieczeństwa. Są one dostosowane do ochrony przed przypadkowym kontaktem z niewielkimi płomieniami zapłonowymi, w warunkach niezagrażających znaczącym niebezpieczeństwem spowodowanym przez gorąco.   Materiały Materiały niepowodujące jakiegokolwiek rozprzestrzenienia się płomieni… wskaźnik 1 …ale pozwalające na powstanie otworu przy kontakcie z płomieniem. wskaźnik 2 …i niepozwalające na powstanie jakiegokolwiek otworu przy kontakcie z płomieniem. wskaźnik 3 …i niepozwalające na powstanie jakiegokolwiek otworu przy kontakcie z płomieniem. Pozwalające na działanie stałego płomienia jedynie ograniczonym czasie(≤2s).
TONC3   MAICO	EN11612 A1 B1 C1 D1 E1 X     EN531 A B1 C1 XX	Odzież ochronna dla pracowników narażonych na gorąco Ochrona przed ciepłem i płomieniem. Normy te określają wymagania w zakresie odporności materiałów oraz odzieży ochronnej na ciepło i płomienie. Maja one zastosowanie w stosunku do artykułów odzieżowych wyprodukowanych z miękkich materiałów, zaprojektowanych do ochrony ciała ludzkiego, poza dłońmi przed ciepłem i/lub płomieniem. Przeprowadza się następujące badania:   BADANIE KOD PARAMETRY Ograniczone rozprzestrzenienie się płomienia A A1 i/lub A2 Ciepło konwekcyjne B B1 do B3 Promieniowanie cieplne C C1 do C4 Rozpryski stopionego aluminium D D1 do D3 Rozpryski stopionej surówki E E1 do E3 Ciepło kontaktowe F F1 do F3

Techniczna odzież ochrona
	EN340 EN ISO 13688	Wymagania ogólne Norma ogólna, nie może być stosowana samodzielnie, tylko w połączeniu z inną normą zawierającą wymagania w odniesieniu do poziomów ochrony. Norma ta określa wymagania ogólne parametrów w zakresie ergonomii, nieszkodliwości, sposobu określania rozmiarów, trwałości, starzenia, kompatybilności i znakowania odzieży ochronnej, jak również w zakresie informacji dostarczonych przez producenta razem z odzieżą ochronną.
	EN1149-5	Odzież ochronna rozpraszająca ładunki elektrostatyczne Norma ta określa wymagania materiałowe i konstrukcyjne dotyczące odzieży ochronnej rozpraszającej ładunki elektrostatyczne, stosowanej jako element jednolitego systemu uziemień w celu zapobiegania wyładowaniom zapalającym. UWAGA: wymagania te mogą być niewystarczające w odniesieniu do atmosfer palnych wzbogaconych tlenem. Nie uwzględniono zastosowania do ochrony przed napięciami sieci zasilających. Często konieczna jest kontrola niepożądanych ładunków elektrostatycznych na osobie.   Potencjał elektrostatyczny może być niebezpieczny ze względu na możliwość wywołania niebezpiecznych iskier pochodzących z wyładowań.   Po ocenie ryzyka konieczne może okazać się stosowanie środków ochrony indywidualnej rozpraszających ładunki elektryczne. Użytkowanie odzieży certyfikowanej zgodnie z normą EN1149-5 jest wówczas uzasadnione.   Zgodnie z aneksem II-A-2.3 do dyrektywy ATEX 1999/92/WE, pracownicy powinni być wyposażeni w odzież roboczą wykonaną z materiałów nie wytwarzających wyładowań elektrostatycznych, które mogłyby spowodować zapłon w atmosferze zagrożonej wybuchem.   Potencjał elektrostatyczny może także wpływać na urządzenia wrażliwe na wyładowania elektryczne. Dlatego też odzież antyelektrostatyczna jest często używana w zakładach produkujących elektronikę np. przy liniach montażowych półprzewodników. Jest również używana w zakładach z kontrolowaną atmosferą, takich jak zakłady lakierowania aut, w celu uniknięcia emisji cząsteczek, które mogłoby np. osiadać na lakierze karoserii.   Rozproszenie ładunku antystatycznego może zostać przeprowadzone przez impregnację ograniczającą formowanie się ładunków lub poprzez dodanie nici z włókna węglowego lub metalu. Osoby noszące odzież rozpraszającą ładunki elektryczne powinny koniecznie posiadać uziemienie z rezystancją poniżej 108 Ώ, np. poprzez noszenie odpowiedniego obuwia, takiego jak obuwie ochronne zgodne z normą EN ISO 20345 lub w inny odpowiedni sposób.
	EN381	Ochrona dla użytkowników ręcznych pilarek łańcuchowy Norma określa wymagania niezbędne do oceny stopnia ochrony zapewnianej przez środki chroniące przed przecięciem spowodowanym przez ręczne piły łańcuchowe. Dzieli się na kilka części: EN381-5     Określa wymagania dla ochrony nóg. EN381-7     Określa wymagania dla rękawic ochronnych. EN381-9     Określa wymagania dla getrów ochronnych. EN381-11   Określa wymagania dla bluz ochronnych.   Badania odporności na przycięcie wykonywane są według 4 prędkości pił łańcuchowych: 16m/s – Klasa 0 20m/s – Klasa 1 24m/s – Klasa 2 28m/s – Klasa 3   Zakres ochrony nóg określony jest przez trzy litery A, B, C w zależności od powierzchni, jaką pokrywa zespół antyprzepięciowy ( typ A, B lub C). Oznakowanie: EPICEA 3 EN381-11 Klasa 0 MELEZE 3 EN381-5 Typ A – Klasa 1
	EN1073-2	Odzież chroniąca przed skażeniami promieniotwórczymi Norma ta określa wymagania i metody badań dotyczące niewentylowanej odzieży chroniącej przed skażeniami cząstkami promieniotwórczymi. Odzież tego typu przeznaczona jest jedynie do ochrony ciała, ramion i nóg użytkownika lecz może być stosowana łącznie z dodatkowym wyposażeniem chroniącym inne części ciała (np. butami, rękawicami, sprzętem ochrony dróg oddechowych).   Odzież jest klasyfikowana według nominalnego wskaźnika ochrony ( zależność między stężeniem cząstek atmosfery otoczenia w stosunku do  stężenia cząstek wewnątrz odzieży), określanego w zależności od całkowitego przecieku wewnątrz (zależność między stężeniem cząstek wewnątrz odzieży w stosunku do stężenia wewnątrz pomieszczenia gdzie wykonywane są badania). Istnieją następujące klasy:   Klasa Nominalny wskaźnik ochrony 3 500 2 50 1 5
	EN471 EN ISO 20471	Odzież chroniąca przed złymi warunkami pogodowymi Norma ta określa wymagania dotyczące odzieży ostrzegawczej, która ma za zadanie sygnalizować wizualnie obecność użytkownika w niebezpiecznych sytuacjach, w każdych warunkach oświetlenia dziennego i nocnego oraz światłach reflektorów.   Występują trzy klasy odzieży ostrzegawczej. Każda klasa musi posiadać minimalne powierzchnie materiałów widzialnych wchodzących w skład odzieży. Im wyższa klasa, tym większa widzialność odzieży:     Klasa 3 Klasa 2 Klasa 1 Materiał tła (fluorescencyjny) 0,80 m2 0,50 m2 0,14 m2 Materiał odblaskowy (pasy) 0,20 m2 0,13 m2 0,10 m2   Materiał tła: materiał odblaskowy w kolorze żółtym, pomarańczowo-czerwonym lub czerwonym, który powinien być intensywnie widoczny. Materiał odblaskowy: klasyfikowany na 2 poziomach, EN471: najwyższy poziom odblaskowości (2) zapewnia najlepszy kontrast i widoczność odzieży ostrzegawczej w ciemności, przy światłach mijania. EN ISO 20471: wymagany jeden, najwyższy (2) poziom parametrów dla powierzchni ostrzegawczej. Oznakowanie nie jest w związku z tym obowiązkowo umieszczane.   Oznakowanie: X: klasa powierzchni ostrzegawczej (od 1 do 3) X: poziom parametrów materiału odblaskowego (od 1 do 2)   STRADA EN471 3.2 EN471 3: klasa powierzchni ostrzegawczej (od 1 do 3) 2: poziom parametrów materiału odblaskowego (od 1 do 2) GILP2 EN ISO 20471 2 Max.25 EN ISO 20471 2: klasa powierzchni ostrzegawczej (od 1 do 3) Max. 25x: oznakowanie opcjonalne, maksymalna dozwolona ilość prań dla danego modelu. Na tym przykładzie należy odczytać: maksymalnie 25 prań (temperatura podana we wskazówkach konserwacji na etykiecie ubrania).
	EN13356	Akcesoria zapewniające widzialność, do użytku pozazawodowego Norma ta określa wymagania dla parametrów optycznych akcesoriów przeznaczonych do noszenia, przytwierdzania lub trzymania przez pojedyncze osoby do nieprofesjonalnego użytku w celu zwiększenia ich widzialności przez innych użytkowników dróg przy niskich poziomach oświetlenia. Norma nie ma zastosowania do odzieży.

Odzież chroniąca przed złymi warunkami pogodowymi
	EN342	Odzież chroniąca przed zimnem Norma ta określa wymagania i metody badań szczegółowych dla odzieży chroniącej przed zimnem w temperaturach poniżej -5°C (chłodnie/skrajne zimno).   Rozróżnia się 2 typy odzieży: Wyrób odzieżowy: zakrywający część ciała, np. kurtka, bluza, płaszcz. Zestaw odzieżowy: zakrywający całe ciało (tułów + nogi), np. kombinezon, kurtka z ogrodniczkami.
	EN14058	Odzież chroniąca przed chłodem Norma ta określa wymagania i metody szczegółowych badań dotyczące pojedynczych wyrobów odzieżowych (kamizelki, kurtki, płaszcze, spodnie) chroniących ciało przed wychłodzeniem w środowisku o obniżonej temperaturze. Odzież przeznaczona do użytkowania w umiarkowanie niskiej temperaturze (-5°C i powyżej) w celu zapewnienia ochrony przed miejscowym wychłodzeniem skóry. Może być stosowana nie tylko do pracy na zewnątrz, jak np. w przemyśle budowlanym, ale również do pracy wewnątrz, np. w przemyśle spożywczym. Odzież ta nie musi być koniecznie wykonana z materiałów nieprzemakalnych bądź szczelnych na przesiąkanie wody. To wymagania opcjonalne do niniejszej normy.
	EN343	Odzież chroniąca przed deszczem Norma ta określa wymagania metody badań dotyczące materiałów i szwów odzieży chroniącej przed złymi warunkami pogodowymi (np. intensywne opady w postaci deszczu lub śniegu), przed mgłą i wilgocią.   Odporność termiczna (Rct)W (M2.K/W): Mierzy izolację termiczną. Dzieli się na 3 klasy (od 1 do 3), od najmniej do najbardziej izolacyjnej. Im wyższa wartość, tym wyższy jest poziom izolacji termicznej.   Odporność na parowanie (Ret)W (M2.PA)/W: Mierzy odporność na parowanie, to znaczy mierzy jaką przeszkodę stanowi wyrób dla przepuszczania pary wodnej oraz dla parowania potu na powierzchni skóry. Im wyższa jest odporność wyrobu na parowanie, tym większą przeszkodę stanowi on dla przepuszczania pary wodnej. Wyrób oddychający wykazuje słabą odporność na parowanie. Dzieli się na 3 klasy (od 1 do 3) od najmniej do najbardziej oddychającej.   Przepuszczalność powietrza (AP) W mm/s: Określa przepuszczalność powietrza dla kompletu ubrania. Dzieli się na 3 klasy (od 1 do 3) od najmniej do najbardziej szczelnej.   Odporność na przesiąkanie wody (WP) w Paskalach: Mierzy odporność na przesiąkanie wody z materiału zewnętrznego i ze szwów, pod ciśnieniem wody rzędu   ( 980+/-50) Pa/min. Dzieli się na 3 poziomy (od 1 do 3), od najmniej do najbardziej nieprzemakalnego.   Podstawowa wynikowa izolacja termiczna: Pomiar wykonywany jest na manekinie ruchomym (/cler) lub sztywny (/cle). Współczynnik izolacji termicznej, wyrażany w m2.K/W, pozwala określić optymalną temperaturę użytkowania odzieży w zależności od aktywności pracownika i jego czasu ekspozycji. Izolacja termiczna jest mierzona razem z bielizną typu: (B) dla zestawów odzieżowych (koszulka z długimi rękawami, długie kalesony, skarpety, filcowe pantofle + kamizelka izolująca, kalesony izolujące, rękawice dziane, kominiarka) (R) dla wyrobów odzieżowych ( koszulka z długimi rękawami, długie kalesony, skarpety, filcowe pantofle, kurtka, spodnie, koszula, rękawice dziane, kominiarka) (C) dostarczaną przez producenta Oznakowanie: EN14058 X: Klasa odporności termicznej Rct X: Klasa przepuszczalności powietrza, AP X: Klasa odporności na przesiąkanie wody, WP X: /cler wyrobu odzieżowego (opcjonalnie) X: /cle wyrobu odzieżowego (opcjonalnie) EN342 X: (bielizna B/C/R):  /cler  odzieży X: (bielizna B/C/R): /cle odzieży (opcjonalne) X: Klasa przepuszczalności powietrza, AP X: Klasa odporności na przesiąkanie wody, WP EN343 X: Odporność na przesiąkanie wody, Wp X: Odporność na parowanie Ret
	EN14404	Ochrona kolan Norma ta ustala wymagania oraz metody badań dla ochraniaczy kolan przewidzianych do pracy w pozycji klęczącej.  Z zakresu objętego normą wyłączono ochraniacze kolan, które stanowią środki medyczne lub są przeznaczone do celów sportowych.

TEKSTYLIA
	Konserwacja zabroniona
	Konserwacja umiarkowana
	Konserwacja z zachowaniem dużej ostrożności

PRANIE
	Maksymalna temperatura prania 40C. Pranie mechaniczne normalne. Płukanie w normalnej temperaturze. Wirowanie normalne.
	Maksymalna temperatura prania 40°C. Pranie mechaniczne ograniczone. Płukanie w temperaturze stopniowo malejącej. Wirowanie ograniczone.
	Tylko pranie ręczne. Nie prać w pralkach mechanicznych. Maksymalna temperatura 40°C. Zaleca się ostrożność w czasie prania.
	Nie prać. Czyścić delikatnie w stanie wilgotnym.

SUSZENIE
	Suszenie w suszarce z obrotowym bębnem dopuszczalne. Program normalny.
	Suszenie w suszarce z obrotowym bębnem dopuszczalne. Program średni przy niskiej temperaturze.
	Nie suszyć w suszarce z obrotowym bębnem.

CHLOROWANIE
	Chlorowanie (wybielanie przy zastosowaniu chloru).
	Chlorowanie dozwolone w roztworze rozrzedzonym i na zimno.
	Nie chlorować.

PRASOWANIE
	Prasowanie przy maksymalnej temperaturze stopy żelazka 200°C.
	Prasowanie przy maksymalnej temperaturze stopy żelazka 150°C.
	Prasowanie przy maksymalnej temperaturze stopy żelazka 110°C. Stosowanie pary jest niebezpieczne.
	Nie prasować. Nie stosować pary.

CZYSZCENIE NA SUCHO
	Czyszczenie na sucho. Kółko oznacza czyszczenia na sucho artykułów tekstylnych ( z wyłączeniem skóry i futra). Zawiera wskazówki w zakresie użycia odpowiednich środków czyszczących.
	Czyszczenie na sucho zabronione.